“Ik voel me geen mama, ik ben een Mem!” – Deze zin ligt aan de basis voor de tweetaligheid in mijn coachpraktijk.
Je moedertaal is de taal die het dichtst in je leeft. Je beleeft je gevoelens het meest intens en in een grotere verscheidenheid wanneer je je moedertaal spreekt. En is zelfs aangetoond dat wanneer we heftige emoties ervaren, ons denken overschakelt naar de eerste taal.
Als coach is het werk verweven met emoties. Juist op die laag dieper zit datgene waarin we van betekenis kunnen zijn. Dat is waar de mogelijkheid tot groei ligt.
In een duidelijk tweetalige provincie vind ik het niet meer dan logisch om mijn werk tweetalig aan te kunnen bieden. Zowel in gesprek als in het verslag kan er daarom ook voor Frysk gekozen worden.